Siuda Baba to postać odgrywana przez mężczyznę przebranego za kobietę – ubraną w brudne, podarte stroje, z twarzą i dłońmi wysmarowanymi sadzą. Na szyi nosi charakterystyczne korale (często wykonane z kasztanów lub ziemniaków), a na plecach dźwiga kosz owinięty płachtą. W ręku trzyma kij lub bat, którym symbolicznie „znaczy” napotkane osoby. Towarzyszy jej orszak – najczęściej postać „Cygana” oraz grupa młodych mężczyzn ubranych w tradycyjne stroje krakowskie. Wspólnie odwiedzają domy, zbierają datki i wprowadzają mieszkańców w świąteczny nastrój.

Korzenie zwyczaju sięgają dawnych, jeszcze przedchrześcijańskich obrzędów związanych z pożegnaniem zimy i powitaniem wiosny. Według jednej z interpretacji Siuda Baba symbolizuje kapłankę strzegącą świętego ognia – postać zmęczoną, brudną, odizolowaną od świata. Jej pojawienie się miało przynosić oczyszczenie i odnowę. Z czasem obrzęd przekształcił się w ludową zabawę, zachowując jednak swoje symboliczne znaczenie.

W Poniedziałek Wielkanocny Siuda Baba odwiedza domy i zaczepia przechodniów. Jednym z najważniejszych elementów obrzędu jest smarowanie twarzy sadzą – szczególnie młodych kobiet. Zgodnie z tradycją ma to przynosić szczęście, a pannom wróżyć szybkie zamążpójście. Można „wykupić się” od tego zwyczaju datkiem lub symbolicznym gestem, jednak dla wielu uczestników właśnie kontakt z sadzą jest najważniejszym i najbardziej charakterystycznym elementem całego wydarzenia.

Choć zwyczaj ten przetrwał tylko w niektórych miejscowościach, co roku przyciąga wielu mieszkańców i turystów. Jednym z najbardziej znanych miejsc, gdzie można zobaczyć w Poniedziałek Wielkanocny Siudą Babę, jest Wieliczka.