Obrzęd starszy niż granice gmin

Zwyczaj dożynek sięga przedchrześcijańskich obrzędów dziękczynnych za urodzaj. W dworskiej Polsce przybrał formę, którą wielu kojarzy do teraz: chłopi po żniwach przynosili panu wieniec uwity z ostatnich kłosów, świadectwo skończonej pracy i zapowiedź kolejnego roku. Z czasem dwór zastąpiło państwo, a rytuał przy pałacu, oficjalne uroczystości gminne, powiatowe i wojewódzkie, z udziałem władz i mszą polową. Ta struktura przetrwała do dziś: święto zaczyna się w sołectwie, a kończy wydarzeniem, które sięga daleko poza jedną wieś.

Wieniec dożynkowy, pleciony ze zbóż, kwiatów i owoców, wciąż zostaje centralnym punktem uroczystości: niesiony w korowodzie, poświęcany podczas mszy, pokazywany jako świadectwo całego sezonu pracy na roli. Wokół niego od pokoleń rośnie reszta programu: występy zespołów ludowych, kiermasze lokalnych produktów, zabawy dla dzieci, wieczorna zabawa taneczna.

Gmina po gminie i wspólnota na jednej łące

Wiele gmin Metropolii Krakowskiej swoje święto plonów ma już za sobą, w ostatni weekend sierpnia świętować będą Skawina, Michałowice i Kocmyrzów-Luborzyca. Każda z tych uroczystości wygląda inaczej, za każdą stoi jednak to samo: skończona praca i wdzięczność za plon.

Sezon dożynkowy zamkniemy, podobnie jak w ubiegłym roku, metropolitalnym Wesołym Świętem Plonów. 20 września na miejskiej łące w sercu Krakowa gminy Metropolii Krakowskiej spotkają się, by wspólnie podziękować za bogactwo tegorocznych zbiorów. Stoiska, warsztaty i występy lokalnych zespołów pozwolą jednego dnia pokazać, jakie smaki, opowieści i tradycje wyróżniają  poszczególne gminy, nie tracąc z oczu tego, co je łączy. Szczegółowy program wydarzenia zostanie opublikowany wkrótce.